Testler
Testleri genelde ilk akla gelen yerden başlatmıyorum. Çöken ekran kendini belli ediyor, çoğu zaman aynı gün düzeltiliyor; asıl mesele hiçbir yerde hata vermeden yanlış sonuç üreten kod. Müşteri Sipariş Takip'te 725 testin çoğu bu yüzden var: kısmi tahsilat, bakiye, üretim aşaması geçişleri. Güzellik Salonu'nda 535, Taskbar Hero'da 101, bakım-onarım sisteminde 68 test dosyası. Test sayısını kendi başına bir başarı olarak görmüyorum; işe yaradığı yer, bir şeyi değiştirirken korkmamam.
Veri modeli
Bir projeye başlarken önce ekranı değil veriyi düşünüyorum, çünkü veri modeli koddan uzun yaşıyor. Müşteri Sipariş Takip'te "ödendi mi" sorusunun cevabı siparişteki bir alan değil: ödeme tahsilata bağlı, bakiye türetilmiş bir değer. Siparişe tek bir "ödendi" alanı koymak daha kolay olurdu ama üç parçalı tahsilatta o alan yalan söylüyor. Çok kiracılı sistemlerde kiracı kimliği sessiz bir varsayım değil, modüller arası çağrıda zorunlu parametre.
Backend ve API
İş kurallarını HTTP'ye bağlamıyorum. Bakım-onarım sisteminde her modül application / domain / infrastructure diye ayrılmış durumda ve domain katmanı saf TypeScript: Nest, Prisma, HTTP import etmiyor. Aynı servis hem API'den hem kuyruk tüketicisinden çağrılıyor. Bu katman kurallarını dependency-cruiser denetliyor, yani kural dokümanda kalıp çürümüyor. Modülün dışa açık yüzeyi tek bir index dosyası; başka modülün repository'sine veya tablosuna doğrudan yazmıyorum. İstemci tarafını elle yazmıyorum: API'nin OpenAPI çıktısından üretiliyor, böylece alan adı değiştiğinde istemci sessizce eskimesin.
Arayüz
Web'de React, Next.js ve Angular, mobilde Flutter kullanıyorum; kararlar aynı kalıyor. Boş hâl, yükleniyor hâli ve hata hâli sonradan eklenen şeyler değil, ekranın parçası. Responsive'i işin sonunda düzeltmiyorum, ilk günden 360 px'te bozulmayacak şekilde kuruyorum. Flutter'da tek kod tabanından iOS ve Android çıkıyor; platforma özel davranan yeri ayırıyorum, geri kalanı ortak kalıyor.
Oyun
Oyun tarafında ölçülebilirlik bana görselden önce geliyor. Taskbar Hero'da savaş motoru saf Kotlin ve arayüzden tamamen ayrı, simülasyon sabit adımlı. Aynı seed aynı sonucu verdiği için bir denge değişikliğini tahminle değil JVM testiyle karşılaştırıyorum; cihaz ya da emülatör açmam gerekmiyor. Unity tarafında hypercasual oyunlarda level, mekanik, fizik ve kontrol sistemleri üzerinde çalıştım; 23 prototip unity-prototypes-archive içinde duruyor.
Kararlar ve dokümantasyon
Kararları kafamda tutmuyorum, repoda bırakıyorum; bir şeyi neden öyle yaptığımı altı ay sonra kendim de hatırlamıyorum. Neyi yapmamaya karar verdiğimi de yazıyorum, çünkü asıl tartışma "bunu neden yapmadın" sorusunda çıkıyor ve cevabı yazmazsam her ay baştan tartışılıyor. README'ler mimariyi övmüyor, sınırları anlatıyor: ne nerede duruyor, neyin oraya girmemesi gerekiyor.
Dağıtım ve ortam
Geliştirme, test ve üretim birbirinden ayrı. Üretimde varsayılan şifreyle seed çalıştırmayı kodla kapatıyorum; kuralı yazmak yetmiyor, çünkü kuralı okuyacak kişi de o gün acele eden kişi oluyor. Dağıtımda Docker kullanıyorum, migration'ı dağıtımın parçası sayıyorum ve sırları repoya koymuyorum. Testler ve tip kontrolü geçmeden birleştirme yapmıyorum.
Ekip içi çalışma
Ekipte en çok işe yarayan şeyin kod yazma hızı değil devredilebilirlik olduğunu düşünüyorum; bir işi bitirdiğimde sorduğum soru "çalışıyor mu" değil, "ben yokken de yürür mü". İncelemeye küçük ve tek amaçlı değişiklikler gönderiyorum, çünkü içinde iki ayrı iş olan bir PR okunmuyor ve geri alınması gerektiğinde ikisini birden götürüyor. Yorumu koda yazıyorum, kişiye değil; "bunu neden böyle yaptın" yerine "şu durumda ne oluyor" diye soruyorum, çünkü ikincisi cevap alıyor. Stil tartışmasını otomatiğe bağlıyorum: biçimlendirici, linter, tip kontrolü ve testler CI'da çalışıyorsa tartışılacak bir şey kalmıyor. Katılmadığım bir karar verildiğinde gerekçemi bir kez söyleyip uyguluyorum, itirazı da yazıya geçiriyorum; sözlü kalan itiraz üç ay sonra "ben demiştim"e dönüşüyor ve kimseye faydası olmuyor. Yeni gelen birine düzeltmeyi göstermekle kalmayıp nedenini de söylüyorum, bir sonraki benzer durumda sormak zorunda kalmasın diye.
İş akışı ve kapsam
Büyük bir teslimle gelmek yerine uçtan uca çalışan küçük bir dilimle başlıyorum, sonra üstüne ekliyorum. Emin olmadığım yerde soruyorum; özellikle kapsam ve öncelik konusunda tahmin yürütmek sonra daha pahalıya patlıyor. Bir şeyi yapmamayı önerdiysem sebebini de söylüyorum, sadece "olmaz" demiyorum.